Description

Ονομασία: Λεβάντα

Τοποθεσίες: Ήπειρος (καλλιεργούμενο και όχι αυτοφυές). Ο ευκάλυπτος είναι ιθαγενές φυτό της Αυστραλίας που το εισήγαγαν στην νότια Ευρώπη με την πεποίθηση ότι το άρωμα των ανθέων του και η χαρακτηριστική μυρωδιά του φλοιού του απομακρύνει τα κουνούπια.

Ανεπιθύμητες Ενέργειες: Η από του στόματος χορήγηση του βοτάνου μπορεί να προκαλέσει δυσκοιλιότητα και πονοκέφαλο, ενώ η εφαρμογή του στο δέρμα μπορεί να οδηγήσει σε δερματικό ερεθισμό.

Δραστικές Ουσίες: φλαβονοειδή τριτερπενοειδή καμφορά βορνεόλη ροσμαρινικό οξύ λιμονένιο κουμαρίνες πινένιο τερπινεόλη Αιθέριο έλαιο το οποίο περιέχει οξικό λιναλύλιο κινεόλη κουμαρίνες (κουμαρίνη, ουμπελλιφερόνη)

Δραστικές Ουσίες Μέρος Φυτού: Άνθη φύλλα

Χαρακτηριστικα Φυτου:

Πολυετής θάμνος, ύψους 0,3-1,2m, με γκριζοπράσινα, στενά, λογχοειδή, αντίθετα φύλλα και μικρά, μωβ, εύοσμα, ερμαφρόδιτα άνθη σε στάχια (τσαμπιά). Το φυτό εμφανίζει σφαιρική και πυκνή ανάπτυξη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Μάιο έως τον Σεπτέμβριο και η καρποφορία από τον Αύγουστο έως τον Οκτώβριο.

Τροπος Χορηγησης:

Χορηγείται ως κατευναστικό και σπασμολυτικό υπό τη μορφή αφεψήματος (τσάι: μία κουταλιά ξηρού βοτάνου βράζει σε ένα φλυτζάνι νερό για 10min, έως 3 φορές την ημέρα), εγχύματος (μία κουταλιά ξηρού βοτάνου εμβαπτίζεται σε βραστό νερό για 10min, 3 φορές την ημέρα) και βάμματος. Εφαρμόζεται εξωτερικά στο δέρμα. Αποτελεί επίσης, συστατικό σε κρέμες, αλοιφές και λοσιόν στην κοσμετολογία.Προειδοποίηση: Δεν συνιστάται η χρήση παρασκευασμάτων βοτάνων χωρίς την ενημέρωση του θεράποντα ιατρού ή φαρμακοποιού. Ενδέχεται οι ουσίες που περιέχουν να αλληλεπιδράσουν με το/τα φάρμακα, που ήδη παίρνει ο ασθενής και να εξουδετερώσουν τη θεραπευτική τους δράση ή να προκαλέσουν τοξικότητα. Μπορεί επίσης, να επιβαρύνουν περεταίρω εξασθενημένες ζωτικές λειτουργίες με κίνδυνο για την υγεία και την ζωή του ασθενούς.

Φαρμακευτικες Πληροφοριες:

Το φυτό εμφανίζει αντισηπτικές, σπασμολυτικές, ορεξιογόνες, χολαγωγές, διουρητικές, κατευναστικές, καταπραϋντικές, τονωτικές και αγχολυτικές ιδιότητες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού συνιστάται για την αντιμετώπιση της δυσπεψίας, του βήχα, του άσθματος, του κοκκύτη, της γρίπης και της λαρυγγίτιδας. Η λεβάντα δρα ως σπασμολυτικό και χρησιμοποιείται για να καταπραΰνει το νευρικής αιτιολογίας άλγος του στομάχου. Επίσης, θεωρείται ιδανικό κατά της αϋπνίας και του στρες. Βοηθά τους ασθενείς με ημικρανίες και πονοκεφάλους. Στη λαϊκή ιατρική συνιστάται ακόμα και για τη ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης. Εφαρμόζεται εξωτερικά στο δέρμα για τη θεραπεία της ακμής, των εγκαυμάτων και των πληγών.