ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΑΦΦ

Στην Ελλάδα, τα αρωματικά και φαρμακευτικά φυτά αποτελούν μία παλιά αλλά συγχρόνως καινούρια καλλιέργεια, μιας και μέχρι πρόσφατα δεν είχε γίνει κάποια αξιοσημείωτη προσπάθεια καλλιέργειάς τους σε ευρεία κλίμακα και εντατικές συνθήκες. Τα τελευταία χρόνια όμως, σημειώνεται μία στροφή στην εμπορικής κλίμακας καλλιέργεια αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών. Αυτό εντείνεται από το γεγονός ότι οι σχετικές καλλιέργειες μπορούν να αξιοποιήσουν ορεινά και φτωχά εδάφη, σε συνδυασμό με τις χαμηλές απαιτήσεις σε εισροές αλλά και την καλή αντοχή σε εντομοπαθογόνες προσβολές. Σύμφωνα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ, οι καλλιεργούμενες εκτάσεις αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών στην Ελλάδα το 2015 περιλαμβάνονται στον πίνακα που ακολουθεί.

Πίνακας 1. Αριθμός παραγωγών ΑΦΦ και μέση καλλιεργούμενη έκταση στην Ελλάδα.

Η ρίγανη είναι το είδος που καλλιεργείται από τους περισσότερους παραγωγούς (1335) ακολουθούμενο από τον κρόκο (728), το τσάι του βουνού (618), τη λεβάντα (580), το μελισσόχορτο (468), τον γλυκάνισο (312), και το φασκόμηλο (285). Οι αποδόσεις καλλιεργούμενων ΑΦΦ στην Ελλάδα, σύμφωνα με μελέτες, πειράματα αγρού και αποτελέσματα πιλοτικών καλλιεργειών, αλλά και στοιχεία από παραγωγούς, είναι υψηλές, εφόσον τηρούνται οι σωστές προϋποθέσεις, και γίνονται οι απαραίτητες καλλιεργητικές φροντίδες. Το μεγαλύτερο μειονέκτημα των αρωματικών και φαρμακευτικών φυτών στην Ελλάδα, είναι σήμερα οι μικρές εκτάσεις των καλλιεργειών, και συνεπώς οι μικρές προσφερόμενες ποσότητες. Η επέκταση των καλλιεργειών, για να είναι βιώσιμο το αποτέλεσμα, πρέπει να γίνει με ορθολογικό τρόπο, και με εξαρχής προσανατολισμό στις αγορές – τις αντίστοιχες βιομηχανίες και στα παραγόμενα προϊόντα. Σύμφωνα με το Εθνικό Στρατηγικό Σχέδιο ανάπτυξης για την καλλιέργεια, επεξεργασία και εμπορία των Αρωματικών και Φαρμακευτικών Φυτών στην Ελλάδα, υπάρχουν οι παρακάτω ευκαιρίες και κίνδυνοι τόσο για φαρμακευτικά και αρωματικά φυτά που συλλέγονται σε άγρια μορφή όσο και για καλλιεργούμενα φυτά.

Πίνακας 2. Ευκαιρίες και κίνδυνοι για τα ΑΦΦ στην Ελλάδα.